Activity # 1

(I let my students maintain a blogsite to be used for their writing assignments and for them to love and enjoy writing even after the semester. In every assignment, I will join them by writing my own version. Their first activity is to write a poem by  continuing the following phrases

I am a man/woman who…

I believe I am special because…

I can..

I will…

At the end, people will remember me for being….)

THIS IS MY VERSION

(Sorry, I wrote this in a rush)

I am a man who enjoy arts

It’s the first thing that I love from the start

It’s where I express the longings of heart,

No one, nothing, nor you, can make us apart.

I believe I am special because I had a chance to live.

To feel,  see, hear, taste, smell, and to share the love that I received.

I am special because God gave me a mission to achieve.

To make a difference…, to give.

I can be what I’m not

but then it’s where my life would stop.

I can’t be what I am,

when what surrounds me is full of crap.

I will obey His will.

I’ll be strong and still.

I admit  some things make me weak, until

I go to His home and kneel.

At the end, people will remember me for being me.

A son, a brother, a leader and a lover.

For all the things that He wants me to be, a thing would make me happy.

Not to remember me as a teacher,  but also a true friend forever.

Fin

Kung lumakbay ang araw, sa huli’y namula,
Kinabukasa’y lumimlim, umula’t bumaha
Dadaluya’y iaagos, lulunurin ng kusa
Pagtuyo’t uusbong, bagong halaman at bunga.

Pag bunga’t kayamanan, sadyang abusuhin,
Matatapon, ililipad ng hangin.

Akyatin, manatili, huwag abutin ang tuktok
Sanga’y maliliit, magalaw at marupok.
Sandaling di papigil at sadyang mahulog,
Mga sanga nito’y, kusa nang titiklop.

Dila dila…Paano Ka Magsalita?

Nakakamangha kung paano natututong magsalita ang isang sanggol kahit walang nagtuturo sa kanya kung paano gagalawin ang kanyang dila. Kung paano nya ipoposisyon ang kanyang mga dila para makabuo ng isang tunog at isang salita.

Ahhhhh….Ohhhh… Ma—-ma… Pa—-pa… Ma—mam… Do—g… Ca—t…

At sa bawat salitang natututunan ay sobrang galak ng bawat ama’t inang nakikinig.

Tuwa tuwa.

Nagyayabang.

Taas noong pinagmamalaki ang anak.

At kahit siguro wala pang muwang sa mundo ang isang sanggol ay damang dama nya sa kanyang sarili ang saya habang nakikita niyang nakangiti ang mga nakapaligid sa kanya sa bawat salitang kanyang binibitawan.

 Subalit habang tumatagal, ang dilang nagpasaya at nakapagbigay ng ngiti ay unti-unting nasusugatan.

Nahiwa.

Natusok.

Naputol.

Sa ibat-ibang paraan.

Anu-ano nga ba ang sanhi ng isang sugatang dila?

Isa-isahin natin.

1. Sugat na sanhi ng ibang dila.

Habang lumalaki ang isang bata, ginagaya niya kung ano man ang kanyang naririnig sa ibang tao. Kasama na dito ang mga maruruming pananalita ng mga nakakatanda. Mga salitang sa kanyang munting isipan ay buong akala nya na ito ay normal lamang. Ngunit, ang hindi niya nalalaman ay unti-unting nababago ang kanyang bibig patungo sa isang basurahan.

2. Sugat na dala ng iba’t ibang klaseng emosyon at maruming isipan.

Inggit…..Galit……Pagkaganid….Pagkasuklam….Paghihinala…..pagseselos… at marami pang iba.

Ito ang nagiging dahilan upang gamitin ang dila sa paninira, pagmumura, pananakot, pagbabanta, paghuhusga ng walang basehan at panglalamang sa ibang tao.

Mga panahon na ang dila ay hindi na nakakabit sa puso’t isipan kundi sa sariling kabutihan o kaligtasan.

3. Sugat na dala ng lipunan.

Ayun sa ating konstitusyon, mayroon tayong kalayaan upang ipahayag ang ating isipan at nararamdaman (Freedom of Speech). Subalit kadalasan, ang ating kalayaan ay kinikitil ng mga mas makapangyarihan sa lipunan. Sa ganitong pamamaraan nagkakaroon ng mga taong putol ang dila.

SUBALIT ANG BAWAT SUGAT AY MAY LUNAS.

Ang tanging lunas sa isang sugatang dila ay ang dila niya rin mismo.

Mga salitang humihingi ng kapatawaran.

Dilang nagpapatawad.

Nagpapahayag ng pagmamahal.

Pumupuri sa iba at hindi ng sarili.

Mga salitang nagpapalakas ng damdamin at nagbibigay pag-asa.

Binibigkas ang katotohanan at hindi kasinungalingan.

Lahat ng ito at iba pang pagpapahayag ng kabutihan ay ang gagamot sa isang sugatang dila.

Kahit sabihin man natin na tayo ay may kalayaang magsalita, ngunit kung ang mga ito ay hindi para sa ikabubuti ng kapwa, mas mabuti pang ang kalayaang ito ay kitlin.

Anumang maruming pananalita ay hayaan na lang na lunukin, idumi habang nakaupo sa trono at pagkatapos ay i-flash.

> Fin <

Sometimes I Do Ask Myself

http://www.flickr.com/photos/bryanhansel/4860632136/

Why do stars shine at night?

Maybe because they guide me through my  trials.

But why do sometimes they seem to be lost?

Maybe because I forgot to ask them.

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=1656349618875&set=a.1656349498872.2089615.1541148625&type=1

Why does the sun sets at dusk?

Maybe it promises new hope.

But why do sometimes it hides behind the clouds?

Maybe because I have little faith of tomorrow.

http://www.flickr.com/photos/boomarshall/2179371862/

Why does the wind colds at night?

Maybe I’m longing for someone before I sleep.

But why do sometimes it feels hot?

Maybe someone is thinking of me.

http://www.flickr.com/photos/oriani/3060087152/

Why do autumn leaves fall?

Maybe because the time lost its patience.

But why do the last leaf don’t?

Maybe I’m afraid to lose everything.

http://www.flickr.com/photos/doug88888/3023398242/

Why do flowers bloom?

Maybe because of love.

But why do some flowers fail?

Maybe because someone ignores to feel.

http://www.flickr.com/photos/ruchit05/2991404116/

Why do I love you?

Maybe because I know it’s true.

http://www.flickr.com/photos/jasper86/2064371983/

But why do I ask you?

Maybe because I don’t know if  you love me too.

About Life

About Life

(courtesy of yuri prokopenko: http://www.flickr.com/photos/yury-prokopenko/3163178270/)

All these times

I’ve been travelling through risky roads

Trying to surpass all the dangers and trials

that come along the way

http://www.flickr.com/photos/yury-prokopenko/3161138833/in/photostream/

All these times

I’ve been climbing highest mountains

Trying to overcome the fear of falling

and suffer the worst of all failures

http://www.flickr.com/photos/bovinacowboy/408714018/in/photostream/

 All these times

I’ve been diving deepest oceans

Trying to find the most precious pearl

that a man could treasure

http://www.flickr.com/photos/warnerstrauss/124009614/

All these times

I’ve been reaching the farthest stars

Trying to know what fate it could give

to a simple man like me

http://www.flickr.com/photos/-skipper-/5060337562/

All these times

I’ve been chasing the fastest birds

Trying to prove that I could be the best

in every great challenges

http://www.flickr.com/photos/padlockd/5416430719/

All these times

I’ve been searching the unknown

Trying to discover what secrets it hides

in this life of fantasies and ideals

http://www.flickr.com/photos/21644167@N04/4358729314/

All these times

I’ve been passing all these pains and happiness

Only to realize

that I’m so in love with you.

“Please Erase the Writings on the Board”

Madalas kong sabihin sa aking mga estudyante na ang hindi lahat ng karunungan ay nakukuha sa loob ng isang silid-aralan. May mga bagay na natututunan sa labas nito. At madalas ang pinaka importanteng karunungan sa buhay ay natututunan sa mga simpleng bagay sa ating paligid.

Huminto ka at tumingin sa paligid. Kalimutan mo muna ang pinagkaka-abalahan mo sa bawat araw. Tingnan mo ang mga bagay sa iyong paligid. Ngunit huwag mo itong tingnan kung ano ito.

Halimbawa, pagmasdan mo ang isang bote bilang hindi isang bote, o ang isang lapis bilang hindi lapis.

Tingnan mo kung ano ang maaaring sinasabi nito kung binigyan ito ng pagkakataong makapagsalita.

Sa madaling salita, magnilay ka. Huwag kang mabahala, walang tatawag sayong baliw. Walang magsasabing nasisiraan ka ng bait o nasobrahan na ang iyong karunungan at pinapatulan mo kahit ang mga walang kwentang bagay sa mata ng karamihan.

Simula ng magkaroon ako ng sariling DSLR camera, madalas ko na itong dala kahit saan ako magpunta. Hindi dahil sa dagdag “pogi points” ang may dala nito, na madalas ring dahilan ng ibang meron nito, kundi sa kagustuhan kong hindi sisihin ang sarili sa mga pagkakataong hindi ko dala ito ay may importanteng bagay na kailangan kong kunan.

Isang araw, habang naghihintay ako ng aking mga kamag-aral sa isa sa aking “masteral classes” ay naisipan kong ilabas ang aking camera para maglibang. Sa kawalan ng magandang tanawin ay natuon ang aking mga mata sa isang “Eraser”.

ERASER…. ano nga ba ang binubura nito? Ang madalas sabihin ng aking guro sa high school ay “Mr./Ms. ____, please erase the writings on the board”. Ni minsan ba ay naitanong natin kung bakit pinapabura ito. Sa palagay ko hindi.

Ngunit bakit nga ba?

Siguro para masulatan ulit.

At para masulatan muli ang pisara ay kailangan linisin ito gamit ang isang eraser.

Tama. Ang sagot sa tanong na kung bakit pinapabura ang mga nakasulat sa pisara (blackboard sa kaalaman ng karamihan) ay para maging malinis at magamit itong muli.

Simple.

Ngunit, subukan nating tingnan ito sa ibang pamamaraan.

Heto ang tanong.

Ano kaya kung ikaw ay isang pisara?

Anu-ano ang mga bagay na gusto mong burahin?

Ang kadalasang sagot ng mga kalahok sa isang beauty pageant sa tanong na “Kung uulitin ang buhay mo, ano ang gusto mong baguhin o hindi na maulit sa pangalaawang pagkakataon?”, ay  ”kung mauulit man ang aking buhay, wala akong gustong baguhin, masaya at kuntento ako kung sino at kung ano ako”.

Palakpakan naman ang mga manonood. Ewan ko ba, ilang ulit na nilang narinig ang sagot na ganyan sa pauilit-ulit ding tanong ng mga taong wala na sigurong ibang maisip na mas may kabuluhang bagay na maaaring itanong sa isang patimpalak.

Malaking kalokohan.

Sige ulitin mo ang pangungupit mo sa bulsa ng pantalon ng ama mo.

Ulitin mo yung bagay na naging sanhi at napalo ka ng magulang mo.

Ulitin mo na hindi ka maghanda sa exam na naging dahilan para bumagsak ka sa isang subject mo.

Ulitin mong maglayas sa inyo para maisip mo uli na mali pala ginawa mo at babalik ka rin sa inyo.

Ulitin mong ang mga panahong naging tanga ka.

Ulitin mo ang mga panahon na nagpaloko ka.

Ulitin mo ang mga bagay na naging dahilan at nasaktan ka.

Kung ako ang tatanungin. Aba, ayaw ko nang maulit ang mga  yun.

Sabi nga nila, kapag nahulog ka sa isang hukay sa unang pagkakataon…aksidente ang tawag dun. Ngunit kung mahulog ka sa parehong hukay sa pangalawang pagkakataon… katangahan at kabobohan na ang tawag dun.

Walang mali sa magkamaling muli. Ang pangit ay mahulog ka sa parehong kamalian, kasi parang wala kang natutunan sa unang pagkakataon. Maaari kang magkamaling muli, pero kung magkaganun man ay sana sa ibang bagay naman para may bago kang matutunan sa buhay.

Hmmm.. di ko sinasabi na kailangan mong magkamali para matuto, kasi maaari kang matuto sa pagkakamali ng iba. Sabi nga nila, kaya nga iba-iba ang ating mga dinadaanan sa buhay para matuto tayo sa bawat isa.

Chao

The shopper

THE SHOPPER

A young man entered a shop, then asked the sales lady.

Man:  Miss, I want to buy a ballpen.

Saleslady: Sorry sir, we don’t have a ballpen here.

Man: How about a sign pen, highlighting pen?

Saleslady: Sorry, we also don’t have those kinds of pens too.

The young man left the shop so much annoyed.

Man: What the heck! What kind of shop is this? Penshoppe, but don’t have pens.

Finally

       Most of us has its own favorites for some reasons, may it be food, clothes, color etc.  I have mine too. Out of my original songs, “Finally” is my favorite. Simple yet unknowingly it carried a strong appeal every time we dedicated it to a girl. 

FINALLY

Finally there is you

Singing in my heart

A song that makes my world turn around

I’m falling in love

This feeling just keep getting stronger

And I can’t wait to tell you any longer

My searching is over now

‘Coz I know I’m sure in love with you

So hear me now

Saying this words to you

Here I am

To love you

Finally it is you

Deep inside i Feel

My mind just can’t stop thinking about you

Baby I love you so.

Welcome my Blog Readers!!!

          

Hello everyone! Welcome to my blog site. This is my way of sharing my thoughts to the world. May this site inspire, change, uplift, encourage, entertain and move you i

n any way.

           You may find here some photo blogs, literary works, videos, essays and other things that I find interesting to share. Most of them are my original works but some are links from other sites.

                Again, thank you for visiting my site. Have fun reading.